Reprografie

De toestemming van de auteur en/of uitgever is niet vereist voor het kopiëren voor privé-gebruik, intern gebruik binnen een onderneming of organisatie of voor didactisch gebruik en wetenschappelijk onderzoek op voorwaarde dat:
• het gaat om werken die op geoorloofde wijze zijn bekend gemaakt;
• het gaat om werken die op een grafische of soortgelijke drager zijn vastgelegd;
• de kopie bedoeld is voor privé-gebruik of wetenschappelijke/didactische doeleinden;
• de kopie geen afbreuk doet aan de normale exploitatie van het werk.
Artikelen en werken van beeldende kunst mogen volledig worden gekopieerd en uit andere werken zoals boeken en muziekpartituren mogen korte fragmenten worden gekopieerd. Bijvoorbeeld een persoverzicht binnen de onderneming, een kopie van een schilderij ter illustratie van de les esthetica, …

In ruil voor deze uitzondering moet een vergoeding worden betaald. Dit is het principe van de wettelijke licentie. Deze materie wordt geregeld in de auteurswet en in het KB van 30 oktober 1997. De auteurswet en het KB over de reprografie voorzien twee soorten vergoedingen:
• forfaitaire vergoedingen op apparaten;
• evenredige vergoedingen per kopie. De vergoeding wordt geïnd door Reprobel, die de vergoeding zal verdelen onder de auteurs en uitgevers (elk 50 %).

De wet van 22 mei 2005 bevat een grondige wijziging van deze reprografieregeling. Wanneer de nieuwe uitvoeringsbesluiten in werking zullen treden, wordt het criterium omgedraaid: het is dan niet meer de drager van het te kopiëren werk (werken die op een grafische of soortgelijke drager zijn vastgelegd) maar wel de drager van de kopie die doorslaggevend wordt (op papier of soortgelijke drager). Niet de aard van de oorspronkelijke drager (op papier), maar de aard van de bestemming waarop de kopie wordt vastgelegd (naar papier) wordt het criterium. Het kopiëren van werken, ook digitale werken, naar een papieren drager wordt dan toegelaten. Bijvoorbeeld het uitprinten van een tekst die wordt gedownload van een website en het kopiëren van een hoofdstuk van een boek via een kopieermachine. Korte fragmenten uit bladmuziek (muziekpartituren) kunnen zonder toestemming van de rechthebbenden worden gekopieerd ter illustratie bij onderwijs of voor wetenschappelijk onderzoek. Wanneer men voor privé-gebruik een kopie wil maken van (een kort fragment van) bladmuziek, zal steeds de toestemming vereist zijn van de rechthebbenden want bladmuziek zal niet meer onder de uitzondering van reprografie van privé-gebruik vallen. Hierover meer op Wat is reprografie?